ΚΑΛΛΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

«Στα χνάρια της νέας γενιάς λογοτεχνών»

Η Λέσχη Ανάγνωσης του Πολιτιστικού Συλλόγου Κασσάνδρειας
μας καλεί να γνωρίσουμε την
ΚΑΛΛΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Και το έργο της.
Την Κυριακή20 Μαρτίου
Στις 7:00μ.μ.
Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κασσάνδρειας

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της ΛΕΣΧΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ του Π.Σ. Κασσάνδρειας, την Κυριακή 20 Μαρτίου 2016 στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κασσάνδρειας, με την παρουσίαση της Κάλλιας Παπαδάκη, μιας λογοτέχνιδας εκπροσώπου της νέας γενιάς λογοτεχνών.
Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε η βιογραφία της Κάλλιας Παπαδάκη, η εργογραφία της, διαβάστηκαν αποσπάσματα από τα πεζά κείμενα, ποιήματά της και παρουσιάστηκε το τρέιλερ της ταινίας September,της οποίας έγραψε το σενάριο.
Η Κάλλια Παπαδάκη, αν και πολύ νέα στην ηλικία- μόλις 37 ετών- μας έδωσε με τίτλο «Ο ΉΧΟΣ ΤΟΥ ΑΚΑΛΥΠΤΟΥ», ‘έξι κοινόχρηστες ιστορίες’ το 2009,(εκδόσεις Πόλις) μια σπονδυλωτή συλλογή διηγημάτων, και έκανε την εντυπωσιακή εκκίνηση της λογοτεχνικής κούρσας της που κατά τους κριτικούς, έδωσε μια φρεσκάδα στην ατμόσφαιρα της ελληνικής λογοτεχνίας, κυρίως για την αυθεντικότητα των χαρακτήρων και του λόγου.
‘’Όλα σε τάξη’’, όπως είναι ο τίτλος της τελευταίας ιστορίας, όλα σε τάξη, η σκιαγράφηση των χαρακτήρων, η πηγαία γλώσσα, οι σύντομες νευρώδεις φράσεις, η γοργή ροή του λόγου, ο σαρκασμός, η ειρωνεία, οι εξαιρετικές περιγραφές.
Η ‘’Λεβάντα στο Δεκέμβρη’’, Εκδόσεις Πόλις, 2011, είναι η πρώτη ποιητική της συλλογή.
Η Κάλλια Παπαδάκη μας συστήνεται, ήδη, από το εξώφυλλο. Μας δίνει πολλές πληροφορίες τόσο για την ίδια, όσο και για τα όσα πρόκειται να διαβάσουμε. Ξαφνιάζει ο τίτλος, ‘’Λεβάντα στο Δεκέμβρη’’, γνωρίζοντας ότι η λεβάντα ανθίζει τον Ιούλιο, σε συνδυασμό με το μωβ του εξωφύλλου, τις κάθετες ρίγες, τις πολύ έντονες στην αφή, και τον πίνακα του Philip Guston, ο οποίος κοσμεί το εξώφυλλο.
Πλάθει την ποιητική της γραφή με μια εξαιρετική πρωτοτυπία. Δεν έχει σημεία στίξης, δεν έχει κεφαλαία, ανατρέπει τους κανόνες, τουλάχιστον αυτούς της γραμματικής. Σαν να μην έχει αρχή, σαν να μην έχει τέλος, σαν να πρόκειται για ένα κείμενο σε εξέλιξη. Κάνει διασκελισμούς στις αισθήσεις: αφουγκράζεται με την αφή, προσωποποιεί το άψυχο, όχι το οποιοδήποτε άψυχο αλλά αυτό που εγκλωβίζει την κραυγή στο αστικό τοπίο.
Το Μάιο του 2015, έρχεται, πάλι από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, το μυθιστόρημα ‘’ΔΕΝΔΡΙΤΕΣ’’.
Η Παπαδάκη, στους «Δενδρίτες» ,μετατοπίζει τον φακό της προς τις ΗΠΑ του Κραχ ή της πετρελαϊκής κρίσης και πηγαινοέρχεται στον χρόνο από το 1919 ως το 1982, παρακολουθώντας το Κάμντεν: μια μικρή πόλη του Νιου Τζέρσεϊ, κοντά στη Νέα Υόρκη, όπου όλα έδειχναν ότι θα γινόταν το θαύμα. Οι πρωταγωνιστές της, οικονομικοί μετανάστες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς, με ελληνικές ή ιταλικές ρίζες, προσπαθούν να παραμερίσουν το παρελθόν και τις μνήμες τους και να επινοήσουν από την αρχή τον εαυτό τους για να ζήσουν το «αμερικανικό όνειρο» της επιτυχίας. Ένα μυθιστόρημα, με μια εξαίρετη, πηγαία γλώσσα, μια νεωτερική , λικνιστική, ανάλαφρη , γραφή με μακροπερίοδο λόγο , που μπορεί να σε κάνει να κρατάς την ανάσα σου, όμως δε χάνει το νόημά του. Θαρρείς και η γλώσσα παρακολουθεί τις ανάσες των ηρώων, που αγκομαχούν σε μια καθημερινότητα που τους συνθλίβει!
Συμμετείχε επίσης με επιτυχία σε συλλογικές εκδόσεις όπως το « Αποτύπωμα της κρίσης» και άλλες, αλλά έγραψε και το σενάριο της ταινίας ‘’September’’ σε σκηνοθεσία της Πένυς Παναγιωτοπούλου που απέσπασε βραβεία και πολύ καλές κριτικές.
Ακολούθησε συζήτηση και η συγγραφέας απάντησε στις ερωτήσεις του κοινού για τον τρόπο που γράφει, πως αντλεί τα θέματά της, ποια ερεθίσματα έχει για τους ήρωες της.
Οι ερωτήσεις ήταν στοχευμένες στη γλώσσα και τον τρόπο γραφής της Παπαδάκη, ενώ οι δύο φιλόλογοι καθηγητές της που ήταν παρόντες-καλεσμένοι της Λέσχης Ανάγνωσης- μίλησαν για την έμπνευση, την ιδιάζουσα γλώσσα και τη γραφή που τη διέκρινε από τα μαθητικά της χρόνια.
Η ζεστασιά, η όμορφη κουβέντα για τις λογοτεχνικές παρουσίες στην Ελλάδα και όχι μόνο, τις επιρροές της από την Αγγλοσαξονική και Αμερικάνικη λογοτεχνία, συνεχίστηκε και μετά το τέλος της εκδήλωσης, σε χαλαρή ατμόσφαιρα.
Τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης ευχαριστούν την Κάλλια Παπαδάκη για τη σεμνή και αξιόλογη παρουσία, τους φίλους και τους συμπολίτες μας που ήταν παρόντες, και εκφράζουν την επιθυμία τους αυτή η δυναμική που αναπτύχθηκε να συνεχιστεί με μελλοντικές δράσεις.

"Νίκη" του Χρήστου Χωμενίδη

Παρουσίαση
Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που βρέφος εβδομήντα ημερών το συνέλαβαν και το έστειλαν εξορία στις Κυκλάδες.
Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που -στη διάρκεια της Κατοχής και του Εμφυλίου- η οικογένεια του κόπηκε στα δύο, όμως εκείνο δεν έπαψε στιγμή να αγαπάει κανέναν τους.
Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που -όταν γεννήθηκε- ο πατέρας του ήταν «ο ηρωικός αρχηγός των εργατών» και -όταν μεγάλωσε- έγινε «ο προδότης της εργατικής τάξης». Κι ας μην είχε προδώσει τίποτα από ό,τι πίστευε.
Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που πέρασε όλη του την εφηβεία στη βαθιά παρανομία. Κλεισμένο σε ένα σπίτι, με ψεύτικο όνομα, χωρίς να πηγαίνει στο σχολείο, χωρίς να κάνει παρέες. Γιατί ήξερε πως, εάν οι Αρχές ανακάλυπταν ποιοι ήταν οι γονείς του, θα τους εκτελούσαν.
Κι όταν επέστρεψε στην ελευθερία, το κορίτσι εκείνο ερωτεύτηκε παράφορα, κόντρα στη θέληση και στην ανοχή της οικογένειάς του.

Το κορίτσι λεγόταν Νίκη. Και ήταν η μάνα μου. (Αυτό όμως έχει τη λιγότερη σημασία.)

Η ζωή της Νίκης είναι η ζωή όλων των παιδιών που έρχονται στον κόσμο με ένα βαρύ φορτίο στους ώμους, δεν το απαρνιούνται, ούτε όμως το αφήνουν να τα λυγίσει.

Οι άνθρωποι της «Νίκης» είναι η Ιστορία της Ελλάδας στον 20ό αιώνα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1966 και είναι εγγονός του ήρωα της Εθνικής Αντίστασης Χρήστου Χωμενίδη. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1990 και συνέχισε τις σπουδές του στα Νομικά στη Ρωσία και στην Επικοινωνιολογία στην Αγγλία. Το πρώτο του διήγημα δημοσιεύθηκε το 1988 στην ελληνική έκδοση του περιοδικού Playboy. Το 1993 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Το σοφό παιδί. Το συγκεκριμένο βιβλίο έγινε δεκτό με διθυραμβικές κριτικές. Ακολούθησαν άλλα τέσσερα μυθιστορήματα και δύο συλλογές διηγημάτων. Όλα τα βιβλία του είχαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία και ήταν στους καταλόγους των ευπώλητων για πολλές εβδομάδες. Δύο μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά. Το τελευταίο του Μυθιστόρημα ¨Νίκη¨ είναι ένα βιβλίο αυτοβιογραφικό και βιογραφικό της ιστορίας της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Τα θέματά του γενικά είναι η Αθήνα και η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, οι νεόπλουτοι και οι απατεώνες. Στα μυθιστορήματά του κυριαρχεί το ανατρεπτικό χιούμορ, η αμφισβήτηση και η ειρωνεία. Στο ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 τάχτηκε υπέρ του ''Ναι''.
Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Μιλάει αγγλικά και ρωσικά.

Μυθιστορήματα

Το σοφό παιδί (εκδ. Εστία, 1993)

Το ύψος των περιστάσεων (εκδ. Εστία, 1995)

H φωνή (εκδ. Εστία, 1998)

Το σπίτι και το κελλί(εκδ. Πατάκη, 2005)

Λόγια-Φτερα(εκδ. Πατάκη, 2009)

Ο Κόσμος στα Μέτρα του (εκδ. Πατάκη, 2012)

Νίκη (εκδ. Πατάκη 2014),

Συλλογές διηγημάτων

Δεν θα σου κάνω το χατίρι(εκδ. Εστία, 1997)

Δεύτερη ζωή, (εκδ. Εστία, 2000)

Στη Δευτέρα Παρουσία ας μας βάλουν απουσία (εκδ. Πατάκης, 2010)

"Νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα" Πασκάλ Μερσιέ

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο λατινιστής Ράιμουντ Γκρεγκόριους, καθηγητής σ’ ένα λύκειο της Βέρνης, πασίγνωστος για την εμμονή του στο μάθημά του και στην αξία της γνώσης, άνθρωπος μοναχικός, χωρίς οικογένεια, εγκαταλείπει ξαφνικά τη δουλειά του και παίρνει το πρώτο νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα, απλώς και μόνο επειδή έτυχε να συναντήσει μια νεαρή γυναίκα στο ποτάμι, έτοιμη ν’ αυτοκτονήσει, και μαγεύτηκε ακούγοντάς τη να μιλάει πορτογαλικά.

Στη Λισαβόνα θα ακολουθήσει τα ίχνη ενός ποιητή, του Αμαντέου ντε Πράντου, θα γνωρίσει μέρη, ανθρώπους, γυναίκες, συνήθειες, βιβλία… και, το κυριότερο, σκέψεις, ιδέες, επιθυμίες. Και όταν έρθει αντιμέτωπος με το θάνατο, θα αναγκαστεί να αντικρίσει τη ζωή με άλλο μάτι.

Ένα εξαιρετικά λεπτοδουλεμένο μυθιστόρημα, ύμνος στην αξία της ζωής!

ΠΑΣΚΑΛ ΜΕΡΣΙΕ

Ο ΠΑΣΚΑΛ ΜΕΡΣΙΕ (ψευδώνυμο του Πέτερ Μπιέρι) γεννήθηκε το 1944 στη Βέρνη της Ελβετίας. Σπούδασε φιλοσοφία, Αγγλική φιλολογία και Ινδολογία στο Λονδίνο και τη Χαϊδελβέργη. Από το 1993 είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και είναι καταξιωμένος θεωρητικός και ερευνητής στο χώρο του. Για τα μυθιστορήματα του, τρία συνολικά, βραβεύτηκε το 2006 με το βραβείο Marie Luise Kaschnitz. Το ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΤΡΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΛΙΣΑΒΟΝΑ έχει μεταφραστεί σε περισσότερο από 10 γλώσσες.

"Δενδρίτες" Κάλλια Παπαδάκη

Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα

Κάμντεν, Νιου Τζέρσεϊ, 1980. Ερημωμένα σπίτια, κλειστές βιομηχανίες, φτωχές συνοικίες. Ένας έφηβος, ο Πητ, εξαφανίζεται, και η μάνα του η Λουίσα πεθαίνει το επόμενο πρωί από στεναχώρια. Η αδερφή του, η δωδεκάχρονη Μίνι, ορφανή από γονείς, εισβάλλει άθελά της στη ζωή της συμμαθήτριάς της Λητώς και ανατρέπει τις βεβαιότητες της οικογένειάς της. Ανοίγει ρωγμές που δύσκολα θα κλείσουν· έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν, στο αμερικανικό όνειρο, σε δεύτερες και τρίτες γενιές μεταναστών, στην παρακμή και τη φθορά της πόλης, σε χαμένες ευκαιρίες και σε επιλογές που λάθεψαν. Κι όσο ο θετός πατέρας της Λητώς, ο Μπέιζελ Καμπάνης, ψάχνει να βρει τι στράβωσε στη διαδρομή, τόσο αναμετριέται με τα φαντάσματα και τους φόβους της παιδικής του ηλικίας· κι όσο η γυναίκα του η Σούζαν απομακρύνεται από κοντά του κι από την κοινή κι ανέμπνευστη ζωή τους, τόσο η Μίνι και η Λητώ μοιάζουν να ενηλικιώνονται σε έναν κόσμο σκληρά κι άδικα καμωμένο. Ο χρόνος, σαν τις νιφάδες του χιονιού, τους ξεγελά, ξεγλιστρά και χάνεται. Μαζί του κι αυτοί.

Κάλλια Παπαδάκη

Η Κάλλια Παπαδάκη λατρεύει να τριγυρνάει στους δρόμους και να ακούει τη ζωή. Αυτή είναι η πηγή της έμπνευσής της. Κόρη γιατρού και καθηγήτριας γαλλικών, έγραφε από μικρή στη Θεσσαλονίκη αλλά δεν είχε «ούτε την υπομονή ούτε την πείρα για να ασχοληθώ σοβαρά με τη λογοτεχνία». Μέχρι που ο καθηγητής-σύμβουλός της στο μάθημα της Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Βrandeis την βαθμολόγησε με Α «επειδή έχεις ταλέντο στο γράψιμο». Στο μεταξύ, παράλληλα με τα οικονομικά παρακολουθούσε και μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και θεάτρου και σε λίγο είχε έτοιμο στα αγγλικά ένα υπαρξιακό μυθιστόρημα που βρίσκεται ακόμη στα συρτάρια της. Η κρίσιμη καμπή έγινε ωστόσο μέσω... κινηματογράφου! Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, γράφτηκε στη Σχολή Σταυράκου για σκηνοθεσία- έχει μάλιστα στα σκαριά μια μικρού μήκους ταινία- και είδε φως όταν παρακολούθησε μαθήματα σεναρίου με τον (επιτυχημένο) συγγραφέα Νίκο Παναγιωτόπουλο. Έτσι έμαθε τα μυστικά της δομής «κι άρχισα να βλέπω πιο μακριά». Τα υπόλοιπα ήρθαν με την εξάσκηση. Σήμερα έχει παρατήσει τη δουλειά της στον τομέα των χρηματοοικονομικών επενδύσεων και έχει αφοσιωθεί στην τέχνη της αφήγησης. Με εντυπωσιακή ωριμότητα και γοητευτικά αποτελέσματα.

Βιβλιογραφία
Δενδρίτες

Λεβάντα στο Δεκέμβρη
Ο ήχος του ακάλυπτου 

Το στίγμα της εποχής μας

"Ο συντηρητής' της Ναντίν Γκόρντιμερ

Ο Μέρινγκ είναι πλούσιος. Κατέχει όλα τα προνόμια και τα αγαθά που έχει να προσφέρει η λευκή Νότια Αφρική, αλλά τα περιουσιακά του στοιχεία αρνούνται να παραμείνουν χειροπιαστά. Η γυναίκα του, ο γιος του και η ερωμένη του τον εγκαταλείπουν. Ο επιστάτης και οι εργάτες του αρχίζουν σιγά σιγά να αδιαφορούν για τις οδηγίες του - ακόμη και η γη επαναστατεί, καθώς η ξηρασία κι ύστερα οι πλημμύρες καταστρέφουν τη φάρμα του. Κι ενώ η αναταραχή στον κόσμο του Μέρινγκ ολοένα απηχεί τη γενικότερη κατάσταση της πατρίδας του, γίνεται φανερό πως μόνο μια ριζική μεταβολή σε ιδέες και πράξεις μπορεί να αποτρέψει τον αφανισμό.
Ένα από τα δημοφιλέστερα μυθιστορήματα της Γκόρντιμερ που το 1974 τιμήθηκε με το Βραβείο Μπούκερ, την πρώτη μεγάλη διάκριση της Γκόρντιμερ πριν κερδίσει το Νόμπελ για το σύνολο του έργου της.
"Η Ναντίν Γκόρντιμερ γράφει για μαύρους και λευκούς, αλλά η σταθερή ματιά της διακρίνει τελικά κάτι γκρίζο. Θα μπορούσες να το ονομάσεις ανθρώπινη φύση - και θα είχες δίκιο".
(Daily Telegraph)
"Αν ήταν να μη διαβάσουμε κανένα άλλο βιβλίο για τη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ, το μυθιστόρημα αυτό της Γκόρντιμερ θα ήταν αρκετό... (Ως λογοτεχνική αρχειοθέτρια της ιστορίας, η Γκόρντιμερ δεν έχει όμοιό της.)
(Sunday Times)

Ναντίν Γκόρντιμερ

1923 – 2014

Η Ναντίν Γκόρντιμερ γεννήθηκε στο Σπρινγκς, μια πόλη ορυχείων κοντά στο Γιοχάνεσμπουργκ το 1923 από πατέρα Εβραίο μετανάστη από τη Λιθουανία [τότε Ρωσική Αυτοκρατορία] και από μητέρα Λονδρέζα, χριστιανή εβραϊκής καταγωγής. Η ανατροφή που πήρε από την οικογένειά της ήταν μάλλον κοσμική, ούτε ιδιαίτερα χριστιανική ούτε ιδιαίτερα εβραϊκή. Η ίδια αργότερα αυτοχαρακτηριζόταν ως άθεη.
Για κάποιο λόγο, η μητέρα της πίστευε ότι η Ναντίν είχε πρόβλημα με την καρδιά της και την πήρε από το καθολικό σχολείο στο οποίο πήγαινε. Από τα 11-12 έκανε μόνο ιδιαίτερα μαθήματα με μια δασκάλα και αυτό την οδήγησε σε μια μοναχική εφηβική ηλικία, χωρίς συμμαθήτριες ή φίλες, με μια αδερφή 4 χρόνια μεγαλύτερη που δεν πολυασχολούταν μαζί της. Από την άλλη όμως, αυτό πιθανόν την βοήθησε να ασχοληθεί νωρίς με το γράψιμο. Μάλιστα πρωτοδημοσίευσε διηγήμά της – μια παιδική ιστορία - το 1937, σε ηλικία 14 ετών. Λίγο αργότερα, στα 16, δημοσιεύτηκε το πρώτο μη παιδικό της διήγημα. Μετά τον πόλεμο παρακολούθησε κάποια μαθήματα γενικών γνώσεων στο Πανεπιστήμιο, τα οποία εγκαταλείπει έναν χρόνο αργότερα για να αφοσιωθεί στο γράψιμο. Παντρεύεται το 1949, αποκτά μια κόρη, χωρίζει, ξαναπαντρεύεται το 1954 με αυτόν που θα αποτελέσει τον ισόβιο σύντροφό της, τον έμπορο έργων τέχνης Ράινχολντ Κάσιρερ [πέθανε το 2001]. Αποκτά έναν γιο το 1955, ενώ ήδη το 1953 κυκλοφορεί το πρώτο της μυθιστόρημα, The Lying Days.

Το 1960, η σύλληψη της καλύτερής της φίλης και η σφαγή του Σάρπβιλ την ωθούν να αναμειχθεί σοβαρά με το κίνημα κατά του απαρτχάιντ. Μέσω της φιλίας της με τους συνηγόρους του Μαντέλα [ο ένας Έλληνας: Τζορτζ Μπίζος] γνωρίζει και τον ίδιο και τον βοηθάει να γράψει τον περίφημο λόγο του «Είμαι έτοιμος να πεθάνω», που εκφώνησε κατά τη διάρκεια της δίκης του το 1962. Όταν ο Μαντέλα απελευθερώνεται το 1990, η Γκόρντιμερ είναι μία από τους πρώτους που ζητάει να δει.

Διάφορα βιβλία της απαγορεύονται από το καθεστώς στη δεκαετία του ‘70: Ο ύστερος αστικός κόσμος, το A World of Strangers, Η κόρη του Μπέρτζερ, Οι άνθρωποι του Τζούλι. Παρ’ όλο αυτό το σε βάρος της αρνητικό κλίμα, αρνείται να εγκαταλείψει τη χώρα.

Το 1991 βραβεύεται με το Βραβείο Νόμπελ. Μετά την πτώση του απαρτχάιντ, παίρνει ενεργό μέρος στον αγώνα κατά του AIDS, επικρίνοντας μάλιστα την κυβέρνηση για τη στάση της στο θέμα.

Το 2006 της επιτίθενται και την ληστεύουν μέσα στο σπίτι της, αλλά εκείνη, πάντα θαρραλέα, αρνείται να μετακομίσει σε πιο προστατευμένο χώρο. Δηλώνει μάλιστα ότι αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι εκπαίδευση και δουλειές, όχι περισσότερη αστυνόμευση. Το καλοκαίρι που μας πέρασε πέθανε στον ύπνο της στις 13 Ιουλίου 2014.

Το έργο της

Η Γκόρντιμερ υπήρξε μάρτυρας μιας ολόκληρης εποχής. Δεν έκανε στρατευμένη τέχνη. Αναζητούσε στα βιβλία της την ηθική και ψυχολογική αλήθεια. Όπως λέει και στην προμετωπίδα του μυθιστορήματος Οι άνθρωποι του Τζούλι το απόσπασμα αυτό του Αντόνιο Γκράμσι: «Το παλιό πεθαίνει και το καινούριο δεν μπορεί να γεννηθεί. Σ’ αυτό το μεσοδιάστημα εμφανίζεται μεγάλη ποικιλία νοσηρών συμπτωμάτων.» Αυτών των «νοσηρών συμπτωμάτων» ερευνήτρια υπήρξε η Γκόρντιμερ.

Στα γραφτά της είναι προφανής η αγάπη για την πατρίδα της την Αφρική, τον λαό της, τα τοπία και την ιστορία. Όλα αυτά τα αντιπαραβάλλει, όπως είπαμε, με τη διερεύνηση των εξοντωτικών ψυχολογικών επιπτώσεων του απαρτχάιντ και των πολιτικών του διώξεων πάνω στους ανθρώπους.

Στα μυθιστορήματά της της δεκαετίας του ’70 μιλάει για τη βία του απαρτχάιντ, με τον τρόπο που το απολυταρχικό καθεστώς διαστρέφει τη φυσική τάξη των πραγμάτων. Οι ήρωές της έρχονται αντιμέτωποι με την εξορία, τον συμβιβασμό, την εκμετάλλευση, την αλλοτρίωση, από τη μία, και την ανάπτυξη της μαύρης συνείδησης, από την άλλη. Καταδεικνύει την αδυναμία των φιλελεύθερων αστών να βρουν απάντηση στο απαρτχάιντ, εγκλωβισμένοι όπως είναι από τα συμφέροντά τους. Η κόρη του Μπέρτζερ [1979] εξετάζει τις σχέσεις της κόρης ενός λευκού πολιτικού κρατούμενου, ηγέτη του κινήματος απελευθέρωσης των μαύρων, με τον πατέρα της, στη μετά το Σοβέτο εποχή. Στον Συντηρητή [1974] ένας πλούσιος λευκός αγοράζει ένα κτήμα για να το χρησιμοποιήσει ως χώρο ραντεβού και τρόπο φοροαπαλλαγής για να ανακαλύψει σιγά-σιγά ότι υπακούει σε μια βαθύτερη ανάγκη: να ανήκει κάπου.

Οι άνθρωποι του Τζούλι [1981]: κάπου στο μέλλον μια οικογένεια φιλελεύθερων λευκών αστών φεύγει από το εξεγερμένο Γιοχάνεσμπουργκ για να βρει καταφύγιο στον μαύρο υπηρέτη τους, τον Τζούλι. Στο Μια ιδιοτροπία της φύσης [1987] η Χιλέλα είναι μια ιδιαίτερη έφηβη που δεν μένει πιστή στις συμβάσεις της λευκής κοινωνίας. Μετά τη σεξουαλική συνειδητοποίησή της έρχεται και η πολιτική της στράτευση στο κίνημα κατά του απαρτχάιντ.

Προσπαθεί να διαχειριστεί το ζήτημα του τι σημαίνει να ανήκει κανείς σε μια κοινωνία ρατσιστικά διχασμένη. Πώς νιώθει κανείς ως μέλος μιας κοινωνίας που ηθελημένα και βάναυσα καταπιέζει εκατομμύρια πολιτών; Τι κάνεις όταν σου κλέβουν την ίδια σου τη χώρα; Όπως δήλωνε στις συνεντεύξεις της η Ναντίν Γκόρντιμερ: «Δεν μπορεί να ζει κανείς στην Ν. Αφρική του απαρτχάιντ χωρίς να παίρνει θέση.

Η τέχνη της Γκόρντιμερ δεν ξεπεράστηκε με το απαρτχάιντ. Ακριβώς επειδή ποτέ δεν έκανε «στρατευμένη», αλλά βαθιά πολιτική τέχνη. Συνεχίζει και στη μετά το απαρτχάιντ εποχή να μας δίνει εξαιρετικά μυθιστορήματα. Στο Όπλο του σπιτιού [1998] διερευνά τις τραγικές συναισθηματικές και νομικές επιπτώσεις ενός φόνου που διαπράττεται από τον γιο μιας οικογένειας της λευκής ελίτ. Στο Ένας τυχαίος εραστής [2001], μια τυχαία συνάντηση ανάμεσα στην κόρη ενός πλούσιου τραπεζίτη και ενός «έγχρωμου» γκαραζιέρη από κάποιο αραβικό αφρικανικό κράτος δίνει την ευκαιρία στη Γκόρντιμερ να εξετάσει το πρόβλημα της μετανάστευσης και της πολιτισμικής σύγκρουσης. Στο Ξύπνα! [Get a Life, 2005], ο οικολόγος Πολ Μπένερμαν μετά από μια θεραπεία για καρκίνο του θυρεοειδούς καθίσταται κατά παράξενο τρόπο ραδιενεργός και επικίνδυνος για το άμεσο περιβάλλον του. Για να προστατεύσει τη γυναίκα και το παιδί του πηγαίνει να μείνει στο σπίτι των γονιών του όπου θα περάσει μια διαδικασία αμφισβήτησης της μέχρι τώρα ζωής του.

"Έθιμα Ταφής" της Hannah Kent

Στη Βόρεια Ισλανδία του 1829 η Agnes Magnúsdóttir καταδικάζεται σε θάνατο για την άγρια δολοφονία δύο ανδρών. Υποχρεώνεται να περάσει το χρόνο μέχρι την εκτέλεσή της στη φάρμα του Jón Jónsson με την οικογένειά του, την γυναίκα του και τις δύο κόρες τους. Η οικογένεια, τρομοκρατημένη που αναγκάζεται να συμβιώσει με μια καταδικασμένη δολοφόνο, αποφεύγει να της μιλήσει.
Μόνον ο Tóti, που έχει οριστεί πνευματικός σύμβουλός της έχει επαφή μαζί της, προσπαθώντας να σώσει την ψυχή της. Καθώς περνά ο καιρός και έρχεται ο χειμώνας, οι δουλειές στη φάρμα τους φέρνουν όλους πιο κοντά. Η ιστορία της Agnes ξεδιπλώνεται ενώ αναδύεται και το ερώτημα της πραγματικής ή μη ενοχής της.
Βασισμένο σε μια πραγματική ιστορία το Έθιμα Ταφής είναι ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για την προσωπική ελευθερία:
Πώς βλέπουμε τον εαυτό μας, πως μας βλέπουν οι άλλοι, και ως που θα φτάσει ο καθένας για την αγάπη.
Η Hannah Kent μέσα από τις περιγραφές της Βορείου Ισλανδίας, όπου κάθε μέρα είναι μια μάχη για την επιβίωση, θέτει ένα καίριο ερώτημα: πως μπορεί μια γυναίκα να αντέξει όταν η ζωή της εξαρτάται από τις ιστορίες των άλλων.

Το μυθιστόρημα έχει αποσπάσει τα εξής βραβεία:
ABIA Literary Fiction Book Of The Year 2014
ABA Nielsen Bookdata Bookseller's Choice Award 2014
FAW Christina Stead Award 2013
2014 Indie Awards Debut Fiction Of The Year
Victorian Premier’s Literary Award People’s Choice Award 2014
Ήταν στη βραχεία λίστα για:
The Stella Prize 2014
The Baileys Women’s Prize For Fiction 2014
The Victorian Premier’s Prize For Fiction 2014
The ALS Gold Medal 2014
Guardian First Book Award 2013
Nib Waverley Award For Literature 2013

Βιογραφία συγγραφέα: Kent Hannah

Η Χάνα Κεντ γεννήθηκε στην Αδελαΐδα το 1985. Στα εφηβικά της χρόνια βρέθηκε ως υπότροφη της Λέσχης Ρόταρι στην Ισλανδία, όπου και άκουσε για πρώτη φορά την ιστορία της Άγκνες Μάγκνουσντότιρ. Η Χάνα είναι η συνιδρύτρια και αρχισυντάκτης του λογοτεχνικού περιοδικού Kill Your Darlings της Αυστραλίας. Τώρα τελειώνει το διδακτορικό της στο πανεπιστήμιο Flinders. Το 2011 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Αδημοσίευτου Χειρογράφου. Τα Έθιμα Ταφής είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

"Ένα κάποιο τέλος" του Τζούλιαν Μπαρνς

ΒΡΑΒΕΙΟ MAN BOOKER 2011Τέσσερις φίλοι: ο Κόλιν, ο Άλεξ, ο Τόνι και ο Έιντριαν, στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Σεξουαλικά καταπιεσμένοι, παθιασμένοι με τα βιβλία και τις ιδέες, περνούν την ερωτικά άνυδρη, άχαρη εφηβεία τους ανταλλάσσοντας αστεία, κάνοντας πλάκες, παραβγαίνοντας σε εξυπνακισμούς. Ο Έιντριαν ωστόσο διαφέρει: είναι ίσως λίγο πιο σοβαρός, πιο ώριμος από τους άλλους. Όταν η ζωή του θα πάρει την τραγική, τελική της στροφή, οι φίλοι θα σκορπίσουν, θα συνεχίσουν και θα προσπαθήσουν να ξεχάσουν.
Όμως το παρελθόν συχνά επιστρέφει, ζητώντας εξηγήσεις από το παρόν. Ο Τόνι, εξηντάρης πια, απολαμβάνει ήρεμα τις μικροχαρές της μοναχικής του καθημερινότητας, όταν ξαφνικά το αναπάντεχο κληροδότημα από ένα λησμονημένο πρόσωπο ανατρέπει τα πάντα. Προσπαθώντας να εξηγήσει το «γιατί» αυτής της διαθήκης, ο Τόνι έρχεται αντιμέτωπος με συνταρακτικές αλήθειες για τον ίδιο και για το παρελθόν του.
Ένα ακριβές, διεισδυτικό, αριστοτεχνικά γραμμένο μυθιστόρημα για τις ατέλειες και τις σκοτεινές κόγχες της μνήμης, για τις αυταπάτες μας, για τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία, από έναν σπουδαίο συγγραφέα στο αποκορύφωμα της ωριμότητάς του.
Το σκεπτικό της κριτικής επιτροπής του βραβείου Booker: "Έχει όλα τα φόντα για να γίνει έργο αναφοράς στην αγγλική λογοτεχνία. Έξοχο ύφος, λεπτοδουλεμένη πλοκή, απόλυτη εξισορρόπηση μελαγχολίας και χιούμορ. Ένα βιβλίο που σε κάθε του ανάγνωση αποκαλύπτει νέα νοήματα".

Κριτικές
Το καλύτερο ίσως βιβλίο του Τζούλιαν Μπαρνς μέχρι σήμερα. Μια υπέροχη ιστορία, ανθρώπινη κι αληθινή.
Irish Times 

Ένα τέλειο μυθιστόρημα ευρωπαϊκής οικονομίας και δύναμης (απόηχοι Σνίτζλερ, απόηχοι Καμί)... Ο Μπαρνς ξεχωρίζει για το βάθος και το πνεύμα του από όλους τους σύγχρονους βρετανούς συγγραφείς.
The Times

Κομψό, παιγνιώδες, αξιομνημόνευτο.
New Yorker

Ένα δράμα από την πένα ενός μεγάλου της γραφής. Ένα βιβλίο σοφό.
Bookmunch

Οι σκέψεις ενός ώριμου συγγραφέα για την οικογένεια και τη φιλία, για το πέρασμα του χρόνου, για τον έρωτα και το θάνατο.
Time out

Τζούλιαν Μπαρνς
Ο Τζούλιαν Μπαρνς, ένας από τους σημαντικότερους βρετανούς συγγραφείς με διεθνή αναγνώριση, γεννήθηκε το 1946 στο Λέστερ της Μεγάλης Βρετανίας. Σπούδασε νομικά και γαλλική φιλολογία στην Οξφόρδη. Το πρώτο του μυθιστόρημα, το Metroland, εκδόθηκε το 1980. Ο παπαγάλος του Φλωμπέρ απέσπασε λογοτεχνικά βραβεία στην Αγγλία, την Ιταλία και τη Γαλλία. Το 1986 η Ακαδημία Τεχνών και Γραμμάτων των ΗΠΑ τού απένειμε το βραβείο Ε.Μ. Φόρστερ. Το 1988 χρίστηκε ιππότης του Γαλλικού Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων. Το μυθιστόρημά τουΆρθουρ & Τζoρτζ ήταν υποψήφιο για το βραβείο Booker 2005, όπως επίσης και Ο παπαγάλος του Φλωμπέρ το 1984 και το England, England το 1998. Στην τέταρτη υποψηφιότητά του για το ίδιο βραβείο, αναδείχθηκε νικητής για το μυθιστόρημά του με τίτλο Ένα κάποιο τέλος (2011).


ΒΙΒΛΙΑ
ENGLAND, ENGLAND
ΑΡΘΟΥΡ ΚΑΙ ΤΖΟΡΤΖ
ΕΝΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΕΛΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΕ 10 1/2 ΚΕΦΑΛΑΙΑ
Ο ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ
Ο ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ ΤΟΥ ΦΛΩΜΠΕΡ
ΠΡΙΝ ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΓΝΩΡΙΣΕΙ
ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ