"Νεαρό Άσπρο Ελάφι" του Χρήστου Χωμενίδη

"... Το άσπρο όμως ελάφι...

Όποιος το έχει δοκιμάσει θα σε διαβεβαιώσει πως η ευτυχία μπορεί να εδρεύει και στον ουρανίσκο. Όποιος το έχει γευτεί, έχει γευτεί παράδεισο.

Τη στιγμή του βίαιου θανάτου του το νεαρό άσπρο ελάφι εκκρίνει μια ουσία ψυχοτρόπο, αγχολυτική, αφροδισιακή, που δεν έχει ανιχνευτεί πουθενά αλλού στη φύση. Που δεν έχει παρασκευαστεί σε κανένα εργαστήριο. Το νεαρό άσπρο ελάφι σκλαβώνει ισόβια όσους ποτέ το έφαγαν: Στην προοπτική μιας δεύτερης φοράς είναι πρόθυμοι να πατήσουν όρκους, να γκρεμίσουν τον κόσμο τους, να προδώσουν τους ανθρώπους τους.

Γιατί να σταθώ εγώ εξαίρεση;"


Πρώην συγγραφέας, πρώην άνθρωπος του κόσμου, πρώην όμορφος, ο Μηνάς Αβλάμης έχει αποσυρθεί εδώ και εφτά χρόνια στην Κέρκυρα. Έχει διαλέξει μια καθημερινότητα κενή από συγκινήσεις και από κραδασμούς. Είναι αποφασισμένος να μην την αλλάξει ποτέ και για κανένα λόγο.
Το νεαρό άσπρο ελάφι θα τον ξαναβγάλει ξαφνικά στον δρόμο και θα τον οδηγήσει σε μια πόλη αλλόκοτη της Δυτικής Μακεδονίας. Εκεί θα έρθει αντιμέτωπος με ολόκληρο το παρελθόν του. Τα πιο δικά του πρόσωπα, οι πιο έντονες σχέσεις της ζωής του, θα τον κυκλώσουν για να τον δικάσουν ή για να τον συγχωρήσουν.
Μονάχα όμως ο ίδιος ο Μηνάς Αβλάμης μπορεί να εξιλεωθεί για τη φριχτή, κρυφή αμαρτία που τον συνέτριψε ένα απόγευμα ανοιχτά της Τήνου...
Συνδυάζοντας το ψυχεδελικό ύφος των παλιότερων βιβλίων του με την υπαρξιακή αγωνία των πιο πρόσφατων, ο Χ. Α. Χωμενίδης συνθέτει μία Nέκυια, μια προσωπική κατάβαση στον κόσμο των χαμένων μας παθών και απολαύσεων, που λίγο θέλουν για να ζωντανέψουν. Ή για να βρικολακιάσουν. Το "Νεαρό άσπρο ελάφι" είναι ένα μυθιστόρημα για τις παιδικές μας συγκινήσεις, για τους εφηβικούς μας έρωτες και για τις ενήλικες πανωλεθρίες μας. Στο τέλος όμως, το "Νεαρό άσπρο ελάφι" είναι ένας ύμνος στην αθανασία της αγάπης.

"Γκιακ" του Δημοσθένη Παπαμάρκου

Οι ήρωες αυτών των διηγημάτων, στρατιώτες που πολέμησαν στη μικρασιατική εκστρατεία, έρχονται αντιμέτωποι με τους ρόλους που τους επιβάλλουν οι παραδοσιακοί κανόνες και το βίωμα του πολέμου. Συγκρούονται, υποτάσσονται, ζουν εν κρυπτώ ή φεύγουν. Το γκιακ είναι το αίμα, ο συγγενικός δεσμός και ο νόμος του αίματος που σκιάζει τις ζωές τους. Με έναν τραχύ προφορικό λόγο, οι ιστορίες του αφηγούνται την απώλεια προσανατολισμού, την αδυναμία τους να συμβιβάσουν τους κώδικες της παράδοσης με τα συναισθήματα και τη συνείδησή τους

Ο Δημοσθένης Παπαμάρκος γεννήθηκε στη Μαλεσσίνα Λοκρίδας το 1983. Έχει εκδώσει δύο μυθιστορήματα: Η Αδελφότητα του Πυριτίου, εκδόσεις Αρμός, Ο Τέταρτος Ιππότης, εκδόσεις Κέδρος. Για το πρώτο του μυθιστόρημα του απονεμήθηκε το βραβείο Νεανικός Ικαρομένιππος. Είναι υποψήφιος διδάκτορας Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου και διαμένει.

"Το φαράγγι" Ιωάννα Καρυστιάνη

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΙΟΥ 2016 ΣΤΙΣ 8.00μμ. ΣΤΟΝ Π.Σ.Κ.

Επτά άνθρωποι, είκοσι εννιά χρόνια, ένα μεγάλο μυστικό, ένα άγονο τοπίο. Ένα τοπίο κουφό και τυφλό στα πάθη και στις ελπίδες των ανθρώπων, που περιγελάει τον χρόνο και τον φόβο. Ένα τοπίο καίριο σαν πληγή που δεν προσφέρεται για παραμύθια και παρηγοριά.

Σε αυτό το τοπίο θα συναντηθούν οι επτά ήρωες της Ιωάννας Καρυστιάνη για να αναμετρηθούν με το μυστικό που τους βαραίνει σχεδόν τρεις δεκαετίες. Μακριά από μαρτυριάρικα μάτια, με τον φόβο και την αβεβαιότητα εκείνων που δεν μπορούν να δουν το παρακάτω της διαδρομής, τον εχθρό που παραμονεύει στη γωνία.

Ο Αργύρης Λιόδης ούτε στη μέση του πουθενά, δίχως ξένα αφτιά παρόντα,
μπορούσε να φωνάξει τα ονόματα των έξι, να τους σιμώσει μαζεμένους, να τους
κοιτάξει επιτέλους κατάματα, για να λάβει τη δύναμη και να τολμήσει έστω δυο
λόγια για τα ξερά γεγονότα.
Δυο λόγια για τα ξερά γεγονότα δεν επιχείρησε ούτε σε αργοπορημένες
επιστολές, γιατί στο παρελθόν όποτε λιποψυχούσε και ήθελε να τους τα γράψει,
τελικά λιποψυχούσε και στην ιδέα του γραμμένου χαρτιού.
Θα του έλειπαν και τα βλέμματά τους μόλις μάθαιναν, κι αυτός είχε την ελπίδα και την ανάγκη να κουρνιάσει στα μάτια τους.
Αλλά επί είκοσι εννιά χρόνια έξι άλλα ζευγάρια μάτια τον εμπόδιζαν, όλα
σκοτεινές κόπιες του συμβολαίου με τις εφτά, μαζί με τη δική του, υπογραφές, να
μην πατηθεί ο όρκος σιωπής εκείνης της νύχτας.

Τελικά, υπάρχει λύτρωση;

Η συγγραφέας Ιωάννα Καρυστιάνη

Η Ιωάννα Καρυστιάνη γεννήθηκε στα Χανιά το 1952 από Μικρασιάτες γονείς. Σπούδασε νομικά. Δούλεψε ως σκιτσογράφος. Βιβλία της: Με γκρι και γκρίζο, σκίτσα (Εκδόσεις Αίολος, 1985), Ένα σκίτσο στο τσεπάκι, σκίτσα (Εκδόσεις Αίολος, 1987), Η κυρία Κατάκη, διη­γήματα (Εκδόσεις Καστα­νιώτη, 1995), Μικρά Αγγλία, μυθιστόρημα (Εκδόσεις Καστανιώτη, 1997), Κουστούμι στο χώμα, μυθιστόρημα (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2000), O άγιος της μοναξιάς, μυθιστόρημα (Eκδόσεις Kαστανιώτη, 2003), Σουέλ, μυ­θιστόρημα (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2006), Τα σακιά, μυθιστόρημα (Εκ­δόσεις Κα­στανιώτη, 2010), Καιρός σκεπτικός, διηγήματα (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2011), Το φαράγγι (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2015). Η κα Καρυστιάνη χει επίσης συνεργαστεί στο σενάριο της ταινίας «Ψυχή βαθιά» του Παντελή Βούλγαρη (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2009) και έχει γράψει τα σενάρια των ταινιών «Nύφες» (Eκδόσεις Kαστανιώτη, 2004) και «Μικρά Αγγλία» του ίδιου σκηνοθέτη.

Βραβεία
2000 ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ

Τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης και της Βιβλιοθήκης του Πολιτιστικού Συλλόγου "Η Κασσάνδρα" τιμούν την μνήμη του Βασίλη Παπαγιάννη εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη τους.

Στη μνήμη του Βασίλη Παπαγιάννη


Εν αρχή ην ο χώρος που διέθετε κιόλας αρκετά αξιόλογα βιβλία, τόμους αρχαιοελληνικής γραμματείας και άλλα, εξίσου αξιοσημείωτου περιεχομένου και αξιοπρόσεχτων εκδόσεων, προσφορά φιλαναγνωστών του συλλόγου μας.
Εν συνεχεία ιδρύθηκε η Λέσχη Ανάγνωσης από φιλομαθή μέλη που είχαν διάθεση να μοιραστούν τις σκέψεις τους και να συγκρίνουν τις διαφορετικές απόψεις τους με άλλα βιβλιόφιλα μέλη με τις ίδιες πνευματικές ανησυχίες.
Κάποια στιγμή, τον χειμώνα του 2009, συνέπεσαν οι διαδρομές και διασταυρώθηκαν οι επιθυμίες με έναν μελετητή της φιλοσοφίας, έναν διανοούμενο με σπάνια γνώση της παγκόσμιας κλασσικής λογοτεχνία ς αλλά και εξαιρετικό γνώστη της ψυχολογικής, διανοητικής και συναισθηματικής κατάστασης των συγγραφέων, όπως και του κοινωνικο-πολιτικού περιβάλλοντος του εκάστοτε χρονικού πλαισίου της συγγραφής των αριστουργημάτων τους. Έναν οραματιστή που, παρά την μακρά επαγγελματική πορεία και ενασχόλησή του με τα κοινά , είχε ένα ανεκπλήρωτο όνειρο! Την ίδρυση μιας βιβλιοθήκης στον τόπο που γεννήθηκε.
Και να που συνέτρεξαν οι λόγοι και δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα, ο χαρισματικός αυτός άνθρωπος, που δεν ήταν άλλος από τον Βασίλη Παπαγιάννη, ο ξεχωριστός άνθρωπος που απέπνεε πολιτισμό και ευγένεια, έμελλε να γίνει ο εμπνευστής υψηλών ιδεών, ο δάσκαλος εκμαίευσης νοημάτων ,καλά κρυμμένων σε σπουδαία λογοτεχνικά κείμενα και διεύρυνσης, επίσης, αναγνωστικών αντιλήψεων. Σε ανθρώπινο δε επίπεδο, είχε την ικανότητα να διεισδύει στην προσωπικότητα και να αναμοχλεύει κρυφές ιδιότητες των αναγνωστών, χωρίς οι ίδιοι να τις είχαν, προηγουμένως, αναγνωρίσει, ωσαν τον σκηνοθέτη που φέρνει στο φως τα ‘’τάλαντα’’- ταλέντα των ηθοποιών του.

Ακόμη, ήταν δωρητής της βιβλιοθήκης-επίπλου, φορτωμένης με το βάρος σημαντικών βιβλίων όπως και χορηγός χρηματικών επάθλων σε ανάλογους εφηβικούς διαγωνισμούς πεζών και ποιημάτων, παράλληλα με την ενθάρρυνση κινήτρων και πνευματικών αναζητήσεων.
Στο έργο του συνέδραμαν κι άλλοι αξιότιμοι συντοπίτες, φίλοι του συλλόγου, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για την οικονομική -και όχι μόνο-ενίσχυση της βιβλιοθήκης, όπως πολύτιμοι αρωγοί υπήρξαν τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης και, κυρίως, της επιτροπής που συντάχτηκε εξαιτίας της περίστασης, μέλη που διέθεσαν άπλετο χρόνο και μεράκι για την πραγμάτωση της ιδέας και την ηλεκτρονική αρχειοθέτηση της βιβλιοθήκης.
Έτσι, διαμορφώθηκε ο χώρος-βιβλιοθήκη που απέκτησε ζωντάνια και τα βιβλία ψυχή, το όνειρο έγινε πραγματικότητα και τα μέλη της βιβλιοθήκης και της λέσχης ανάγνωσης σοφότερα. Αφού ήταν, είναι και θα είναι πάντα τόπος συνάντησης, συζήτησης, συνύπαρξης ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα, συνεύρεσης ανθρώπων με ίδιες ή διαφορετικές προτεραιότητες, που είχαν , όμως, την τύχη να ανταμώσουν στο διάβα τους τον αξιομνημόνευτο Βασίλη Παπαγιάννη, να συνομιλήσουν μαζί του και να αδράξουν την ευκαιρία να αποκομίσουν πνευματικά οφέλη.
Η ευτυχής αυτή συγκυρία απέφερε πολλαπλά κέρδη. Πλούτισε την Βιβλιοθήκη του συλλόγου με πολλά ανεκτίμητα βιβλία, πλούτισε τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης με πιο ανοιχτούς ορίζοντες και περισσότερες οπτικές, πλούτισε τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κασσάνδρειας με έμψυχο και άψυχο υλικό και τον αείμνηστο Βασίλη Παπαγιάννη με βαθιά εκτίμηση, σεβασμό και αγάπη που θα συνοδεύουν την υστεροφημία του για πάντα.
                                                              Μαρία Βασιλικού για τη Λέσχη Ανάγνωσης



Ο Βασίλης Παπαγιάννης (2 Νοεμβρίου 1945 - 22 Μαρτίου 2016) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Είχε διατελέσει βουλευτής και υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ, καθώς και διοικητής κρατικών οργανισμών.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1945 στην Κασσάνδρεια Χαλκιδικής. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Για χρόνια ζούσε και εργαζόταν στη Βέροια, και διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας. Από το 1981 ως το 1989 ήταν βουλευτής Ημαθίας του ΠΑΣΟΚ και χρημάτισε υφυπουργός Δημοσίων Έργων (1982 - 1985) και υφυπουργός Εσωτερικών (1987).
Mε την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1993, και ως το 2004, ο Βασίλης Παπαγιάννης διετέλεσε πρόεδρος Δ.Σ. της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, πρόεδρος Δ.Σ. της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζωοτροφών, πρόεδρος Δ.Σ. της ΑΓΝΟ ΑΕ, και γενικός γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ.
Από το 2010 μέχρι το 2014 ήταν δήμαρχος Κασσάνδρας και γραμματέας του Δ.Σ. της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας από το 2011-2014, που υπήρξε η πρώτη περίοδος του «Καλλικράτη».

ΚΑΛΛΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

«Στα χνάρια της νέας γενιάς λογοτεχνών»

Η Λέσχη Ανάγνωσης του Πολιτιστικού Συλλόγου Κασσάνδρειας
μας καλεί να γνωρίσουμε την
ΚΑΛΛΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Και το έργο της.
Την Κυριακή20 Μαρτίου
Στις 7:00μ.μ.
Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κασσάνδρειας

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της ΛΕΣΧΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ του Π.Σ. Κασσάνδρειας, την Κυριακή 20 Μαρτίου 2016 στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κασσάνδρειας, με την παρουσίαση της Κάλλιας Παπαδάκη, μιας λογοτέχνιδας εκπροσώπου της νέας γενιάς λογοτεχνών.
Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε η βιογραφία της Κάλλιας Παπαδάκη, η εργογραφία της, διαβάστηκαν αποσπάσματα από τα πεζά κείμενα, ποιήματά της και παρουσιάστηκε το τρέιλερ της ταινίας September,της οποίας έγραψε το σενάριο.
Η Κάλλια Παπαδάκη, αν και πολύ νέα στην ηλικία- μόλις 37 ετών- μας έδωσε με τίτλο «Ο ΉΧΟΣ ΤΟΥ ΑΚΑΛΥΠΤΟΥ», ‘έξι κοινόχρηστες ιστορίες’ το 2009,(εκδόσεις Πόλις) μια σπονδυλωτή συλλογή διηγημάτων, και έκανε την εντυπωσιακή εκκίνηση της λογοτεχνικής κούρσας της που κατά τους κριτικούς, έδωσε μια φρεσκάδα στην ατμόσφαιρα της ελληνικής λογοτεχνίας, κυρίως για την αυθεντικότητα των χαρακτήρων και του λόγου.
‘’Όλα σε τάξη’’, όπως είναι ο τίτλος της τελευταίας ιστορίας, όλα σε τάξη, η σκιαγράφηση των χαρακτήρων, η πηγαία γλώσσα, οι σύντομες νευρώδεις φράσεις, η γοργή ροή του λόγου, ο σαρκασμός, η ειρωνεία, οι εξαιρετικές περιγραφές.
Η ‘’Λεβάντα στο Δεκέμβρη’’, Εκδόσεις Πόλις, 2011, είναι η πρώτη ποιητική της συλλογή.
Η Κάλλια Παπαδάκη μας συστήνεται, ήδη, από το εξώφυλλο. Μας δίνει πολλές πληροφορίες τόσο για την ίδια, όσο και για τα όσα πρόκειται να διαβάσουμε. Ξαφνιάζει ο τίτλος, ‘’Λεβάντα στο Δεκέμβρη’’, γνωρίζοντας ότι η λεβάντα ανθίζει τον Ιούλιο, σε συνδυασμό με το μωβ του εξωφύλλου, τις κάθετες ρίγες, τις πολύ έντονες στην αφή, και τον πίνακα του Philip Guston, ο οποίος κοσμεί το εξώφυλλο.
Πλάθει την ποιητική της γραφή με μια εξαιρετική πρωτοτυπία. Δεν έχει σημεία στίξης, δεν έχει κεφαλαία, ανατρέπει τους κανόνες, τουλάχιστον αυτούς της γραμματικής. Σαν να μην έχει αρχή, σαν να μην έχει τέλος, σαν να πρόκειται για ένα κείμενο σε εξέλιξη. Κάνει διασκελισμούς στις αισθήσεις: αφουγκράζεται με την αφή, προσωποποιεί το άψυχο, όχι το οποιοδήποτε άψυχο αλλά αυτό που εγκλωβίζει την κραυγή στο αστικό τοπίο.
Το Μάιο του 2015, έρχεται, πάλι από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, το μυθιστόρημα ‘’ΔΕΝΔΡΙΤΕΣ’’.
Η Παπαδάκη, στους «Δενδρίτες» ,μετατοπίζει τον φακό της προς τις ΗΠΑ του Κραχ ή της πετρελαϊκής κρίσης και πηγαινοέρχεται στον χρόνο από το 1919 ως το 1982, παρακολουθώντας το Κάμντεν: μια μικρή πόλη του Νιου Τζέρσεϊ, κοντά στη Νέα Υόρκη, όπου όλα έδειχναν ότι θα γινόταν το θαύμα. Οι πρωταγωνιστές της, οικονομικοί μετανάστες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς, με ελληνικές ή ιταλικές ρίζες, προσπαθούν να παραμερίσουν το παρελθόν και τις μνήμες τους και να επινοήσουν από την αρχή τον εαυτό τους για να ζήσουν το «αμερικανικό όνειρο» της επιτυχίας. Ένα μυθιστόρημα, με μια εξαίρετη, πηγαία γλώσσα, μια νεωτερική , λικνιστική, ανάλαφρη , γραφή με μακροπερίοδο λόγο , που μπορεί να σε κάνει να κρατάς την ανάσα σου, όμως δε χάνει το νόημά του. Θαρρείς και η γλώσσα παρακολουθεί τις ανάσες των ηρώων, που αγκομαχούν σε μια καθημερινότητα που τους συνθλίβει!
Συμμετείχε επίσης με επιτυχία σε συλλογικές εκδόσεις όπως το « Αποτύπωμα της κρίσης» και άλλες, αλλά έγραψε και το σενάριο της ταινίας ‘’September’’ σε σκηνοθεσία της Πένυς Παναγιωτοπούλου που απέσπασε βραβεία και πολύ καλές κριτικές.
Ακολούθησε συζήτηση και η συγγραφέας απάντησε στις ερωτήσεις του κοινού για τον τρόπο που γράφει, πως αντλεί τα θέματά της, ποια ερεθίσματα έχει για τους ήρωες της.
Οι ερωτήσεις ήταν στοχευμένες στη γλώσσα και τον τρόπο γραφής της Παπαδάκη, ενώ οι δύο φιλόλογοι καθηγητές της που ήταν παρόντες-καλεσμένοι της Λέσχης Ανάγνωσης- μίλησαν για την έμπνευση, την ιδιάζουσα γλώσσα και τη γραφή που τη διέκρινε από τα μαθητικά της χρόνια.
Η ζεστασιά, η όμορφη κουβέντα για τις λογοτεχνικές παρουσίες στην Ελλάδα και όχι μόνο, τις επιρροές της από την Αγγλοσαξονική και Αμερικάνικη λογοτεχνία, συνεχίστηκε και μετά το τέλος της εκδήλωσης, σε χαλαρή ατμόσφαιρα.
Τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης ευχαριστούν την Κάλλια Παπαδάκη για τη σεμνή και αξιόλογη παρουσία, τους φίλους και τους συμπολίτες μας που ήταν παρόντες, και εκφράζουν την επιθυμία τους αυτή η δυναμική που αναπτύχθηκε να συνεχιστεί με μελλοντικές δράσεις.

"Νίκη" του Χρήστου Χωμενίδη

Παρουσίαση
Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που βρέφος εβδομήντα ημερών το συνέλαβαν και το έστειλαν εξορία στις Κυκλάδες.
Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που -στη διάρκεια της Κατοχής και του Εμφυλίου- η οικογένεια του κόπηκε στα δύο, όμως εκείνο δεν έπαψε στιγμή να αγαπάει κανέναν τους.
Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που -όταν γεννήθηκε- ο πατέρας του ήταν «ο ηρωικός αρχηγός των εργατών» και -όταν μεγάλωσε- έγινε «ο προδότης της εργατικής τάξης». Κι ας μην είχε προδώσει τίποτα από ό,τι πίστευε.
Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που πέρασε όλη του την εφηβεία στη βαθιά παρανομία. Κλεισμένο σε ένα σπίτι, με ψεύτικο όνομα, χωρίς να πηγαίνει στο σχολείο, χωρίς να κάνει παρέες. Γιατί ήξερε πως, εάν οι Αρχές ανακάλυπταν ποιοι ήταν οι γονείς του, θα τους εκτελούσαν.
Κι όταν επέστρεψε στην ελευθερία, το κορίτσι εκείνο ερωτεύτηκε παράφορα, κόντρα στη θέληση και στην ανοχή της οικογένειάς του.

Το κορίτσι λεγόταν Νίκη. Και ήταν η μάνα μου. (Αυτό όμως έχει τη λιγότερη σημασία.)

Η ζωή της Νίκης είναι η ζωή όλων των παιδιών που έρχονται στον κόσμο με ένα βαρύ φορτίο στους ώμους, δεν το απαρνιούνται, ούτε όμως το αφήνουν να τα λυγίσει.

Οι άνθρωποι της «Νίκης» είναι η Ιστορία της Ελλάδας στον 20ό αιώνα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1966 και είναι εγγονός του ήρωα της Εθνικής Αντίστασης Χρήστου Χωμενίδη. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1990 και συνέχισε τις σπουδές του στα Νομικά στη Ρωσία και στην Επικοινωνιολογία στην Αγγλία. Το πρώτο του διήγημα δημοσιεύθηκε το 1988 στην ελληνική έκδοση του περιοδικού Playboy. Το 1993 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Το σοφό παιδί. Το συγκεκριμένο βιβλίο έγινε δεκτό με διθυραμβικές κριτικές. Ακολούθησαν άλλα τέσσερα μυθιστορήματα και δύο συλλογές διηγημάτων. Όλα τα βιβλία του είχαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία και ήταν στους καταλόγους των ευπώλητων για πολλές εβδομάδες. Δύο μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά. Το τελευταίο του Μυθιστόρημα ¨Νίκη¨ είναι ένα βιβλίο αυτοβιογραφικό και βιογραφικό της ιστορίας της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Τα θέματά του γενικά είναι η Αθήνα και η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, οι νεόπλουτοι και οι απατεώνες. Στα μυθιστορήματά του κυριαρχεί το ανατρεπτικό χιούμορ, η αμφισβήτηση και η ειρωνεία. Στο ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 τάχτηκε υπέρ του ''Ναι''.
Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Μιλάει αγγλικά και ρωσικά.

Μυθιστορήματα

Το σοφό παιδί (εκδ. Εστία, 1993)

Το ύψος των περιστάσεων (εκδ. Εστία, 1995)

H φωνή (εκδ. Εστία, 1998)

Το σπίτι και το κελλί(εκδ. Πατάκη, 2005)

Λόγια-Φτερα(εκδ. Πατάκη, 2009)

Ο Κόσμος στα Μέτρα του (εκδ. Πατάκη, 2012)

Νίκη (εκδ. Πατάκη 2014),

Συλλογές διηγημάτων

Δεν θα σου κάνω το χατίρι(εκδ. Εστία, 1997)

Δεύτερη ζωή, (εκδ. Εστία, 2000)

Στη Δευτέρα Παρουσία ας μας βάλουν απουσία (εκδ. Πατάκης, 2010)

"Νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα" Πασκάλ Μερσιέ

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο λατινιστής Ράιμουντ Γκρεγκόριους, καθηγητής σ’ ένα λύκειο της Βέρνης, πασίγνωστος για την εμμονή του στο μάθημά του και στην αξία της γνώσης, άνθρωπος μοναχικός, χωρίς οικογένεια, εγκαταλείπει ξαφνικά τη δουλειά του και παίρνει το πρώτο νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα, απλώς και μόνο επειδή έτυχε να συναντήσει μια νεαρή γυναίκα στο ποτάμι, έτοιμη ν’ αυτοκτονήσει, και μαγεύτηκε ακούγοντάς τη να μιλάει πορτογαλικά.

Στη Λισαβόνα θα ακολουθήσει τα ίχνη ενός ποιητή, του Αμαντέου ντε Πράντου, θα γνωρίσει μέρη, ανθρώπους, γυναίκες, συνήθειες, βιβλία… και, το κυριότερο, σκέψεις, ιδέες, επιθυμίες. Και όταν έρθει αντιμέτωπος με το θάνατο, θα αναγκαστεί να αντικρίσει τη ζωή με άλλο μάτι.

Ένα εξαιρετικά λεπτοδουλεμένο μυθιστόρημα, ύμνος στην αξία της ζωής!

ΠΑΣΚΑΛ ΜΕΡΣΙΕ

Ο ΠΑΣΚΑΛ ΜΕΡΣΙΕ (ψευδώνυμο του Πέτερ Μπιέρι) γεννήθηκε το 1944 στη Βέρνη της Ελβετίας. Σπούδασε φιλοσοφία, Αγγλική φιλολογία και Ινδολογία στο Λονδίνο και τη Χαϊδελβέργη. Από το 1993 είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και είναι καταξιωμένος θεωρητικός και ερευνητής στο χώρο του. Για τα μυθιστορήματα του, τρία συνολικά, βραβεύτηκε το 2006 με το βραβείο Marie Luise Kaschnitz. Το ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΤΡΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΛΙΣΑΒΟΝΑ έχει μεταφραστεί σε περισσότερο από 10 γλώσσες.